Phoenix en weer op weg naar huis

En dan ineens is de laatste dag weer aangebroken. We hebben besloten om het rustig aan te doen. De temperatuur stijgt vandaag naar zo'n 100 graden Fahrenheit, dus we zullen niet lekker in het zonnetje vertoeven. De uv stralen zijn hier ongekend sterk.

Wat doen we dan in zo'n geval? Nou, dan zoeken we een leuk winkelcentrum op. Shoppen doen we graag op dit moment, want de dollar staat zeer laag ten opzichte van de Euro en wij wanen ons in Walhalla... Eerst zijn we naar de Rei gegaan. Dit is een outdoorwinkel waar we in Alaska diverse spullen hebben gekocht, die we tijdens de verhuizing net zo snel weer kwijtraakten. Vervolgens hebben we een winkelcentrum opgezocht. Hier nog wat leuke dingen gescoord en lekker geluncht in een onvervalste diner.

Inmiddels was het alweer laat in de middag en zijn we terug gegaan naar het hotel. De koffers opnieuw ingepakt en ja we hebben zoveel gekocht dat niet alles meer in de koffers kon! Gelukkig waren we daar op voorbereid en hebben we een weekendtas bijgekocht. Voor het eerst in alle jaren hebben we een tas bij moeten kopen! Tja, een lage dollar en de sales tijd...

Hierna hebben we nog een uurtje relaxt om vervolgens lekker te gaan eten. Aangezien de wekker vannacht om 03.30 uur gaat, onze vlucht vertrekt om 07.05 uur en we moeten natuurlijk 2 uur vooraf aanwezig zijn, gaat het licht hier vroeg uit...

En ja hoor, om 03.30 uur ging de wekker en om 04.10 uur waren we op weg naar het vliegveld. Om deze tijd loopt het verkeer natuurlijk op rolletjes en rond 04.30 uur konden we achter aansluiten bij het inleverpunt. De kilometerstand werd gecontroleerd en we konden met de shuttle op weg.
Op het vliegveld ingecheckt en direct door de douane gegaan. Even een kop koffie gehaald, een smsje naar huis gestuurd en direct naar de gate gelopen. Onze vlucht vertrok netjes op tijd, wel wat turbulentie gehad onderweg, maar 20 minuten eerder dan gepland konden we weer voet aan de grond zetten in Atlanta.

Hier hadden we 3,5 uur de tijd voor de volgende vlucht. En vanwege het tijdverschil van 3 uur met Phoenix, was het inmiddels lunchtijd. Dus zijn we een hapje gaan eten en na opnieuw een kop koffie te hebben gehaald zijn we weer op weg gegaan naar onze gate. Ook de vlucht naar Amsterdam vertrok op tijd. Met wederom redelijk veel turbulentie en weinig slaap landden we om 08.15 uur op Schiphol.

En wat is het hier koud! Gisteren was het in Phoenix uiteindelijk 104 graden Fahrenheit, vlak voor de landing werd ons verteld dat het in Nederland 56 graden Fahrenheit was...

Tijdens de vlucht hebben we natuurlijk volop kunnen mijmeren over de afgelopen weken. Hebben we alles vermeld in dit blog wat er is gebeurd en wat we hebben gedaan? Neeeee, natuurlijk niet. Sommige dingen moeten niet worden opgeschreven en sommige dingen houden we lekker voor onszelf! Weer andere dingen zijn veeeel leuker om persoonlijk te vertellen. Dat zullen we dan ook graag doen. :-P

En wat vonden we toen we thuis kwamen? De nieuwe verlofregeling 2008 van Monique, wat zoveel betekent als dat we ons zeer binnenkort moeten gaan buigen over de vakantieperiode van volgend jaar....

Terug in Phoenix

Vandaag zaten we in de auto... en wel 8 uur lang. Het heeft alleen al 2,5 uur geduurd eer we LA uit waren! En daarna moesten we nog het hele eind terug naar Phoenix. Nou ja, moesten... Dat wilden we natuurlijk zelf. We willen morgen een rustig dagje voordat we aan de vluchten naar Nederland gaan beginnen en dan heb ik echt geen zin om nog uren achter het stuur te zitten.

De rit duurde maar en duurde maar. Net buiten LA hebben we de tank nog even volgegooid in de hoop dat we het zouden redden naar Phoenix. Onderweg uiteraard nog een paar keer gestopt om de beentjes te strekken, kopje koffie gehaald bij de Starbucks, geluncht bij Denny's en later nog maar een keer getankt. En we zagen de temperatuur langzaamaan stijgen richting de 100 graden Fahrenheit... Maar dat maakte ons niet uit, tenslotte zaten wij lekker in de auto met airco, totdat... er een bord langs de weg stond dat we, om oververhitting van de motor te voorkomen, de airco uit moesten zetten. We zaten alleen maar, ik hoefde niet eens gas te geven (thank God voor cruise control) en we hadden al een natte rug!
Gelukkig mocht na zo'n 10 mile de airco weer aan, die vanaf dat moment weer volop stond te blazen.

Aangekomen in Phoenix, konden we zo aansluiten in de ... ja hoor... de file! Waarom wij altijd in alle grote steden aankomen in de spits, is me een raadsel!
Maar inmiddels zijn we weer helemaal gesettled in ons hotel en gaan we ons opmaken voor de laatste dag in de States!